නුඹම විය..............

පද පෙළක් නැති
කවිය
නුඹම විය...............

කතරට ගිය අයියණ්ඩි

සිව් අවුරුදකට කලින්

ගියා තමයි නුඹ කතරට

එත් මෙහෙම වෙයි කියල

හිතුවෙ නැ අපි

නුඹ එනදා යළි ආපිට

හනි හනිකට ලැස්තිවි

ගියා අපිත් කොලොම්තොටට

නුඹ පිළිගන්නට

එත් අයියෙ නුඹ ආවේ

අපෙන් ගියා වගේ නෙවේ

අතරමංය ඒ ගතිගුණ

වලිකතරේ දැන්

වෙනදා අම්මෙ තාත්තෙ කිය

ගෙදරින් යන විට වැද ගිය

අයියා නොවේ යළි අවේ

අවේ වෙන කෙනෙක්

පුර පෝයට පන්සල් ගිය

අයියා යන්නෙ සැණකෙලියට

අනේ වෙච්ච වින්නැහියක්

කවුද වග කියන්නෙ

සාර ධර්ම අමතක කර

කාසි පනම් පොදි බැදගෙන

නුඹ ගියෙ ඒ දුර කතරට

මෙය කර ගන්නද?

නුඹවෙනුවෙන් ජිවත්වෙන්න....

ඇයි ඔබ මා හැර යන්නේ,මට අවැසි නුඹයි.....මා ආදරය කලේ නුඹටයි.....මා අයිතිද නුඹටයි........එසේනම් ඇයි මෙසේ මේ මා හැර යන්නේ නුඹ.කියන්න එකම එක පාරක් මගේ ඇස් දෙක දිහා බලන් ගිහින් එන්නමි කියල.........ඒ ඇති මට නුඹවෙනුවෙන් ජිවත්වෙන්න....

නුඹ

නුඹ............
සංකිර්ණ කතාවක
අවසන් පද පේළියයි